In 1967 ging op een zondag, een viertal kameraden een avondje stappen in Dinther. In een zaaltje bij een café speelde een bandje. Na het bezoek keerde het kwartet terug in Vinkel en zaten in hun stamcafé nog wat na te praten. Een van de jongens, Gerard Ruijs, riep: wij gaan ook een bandje oprichten. Helemaal rechts aan het buffet zat Antoon Hanegraaf. Hij was niet mee naar Dinther geweest, maar had wel oren naar het oprichten van een orkestje.

De volgende dag ging Antoon naar Gerard en vroeg hem of hij het serieus meende. Gerard meende het serieus en gezamenlijk gingen ze de rest opzoeken.

De ‘oprichtingsvergadering’ ging vrij vlot. “Ik speel gitaar en ga zingen” zei Gerard, “Ik speel gitaar” zei Jo Langens, “Ik ga drummen” zei Frans van Grunsven. Antoon Hanegraaf zei verder  niks en werd dus automatisch de bassist. Want dat ging zo in die tijd.

In Nuland stopte een bandje met spelen en die verkochten hun spullen. Aangezien ze zelf zo goed als geen florijnen hadden, moest er geld geleend worden van de ouders. Antoon ging als eerste honderd gulden vragen aan pa en kreeg ze ook. Gezamenlijk gingen ze de andere ouders bewerken en de spullen konden gekocht

Ze hadden nog geen naam en konden ook niet spelen. Gitaarles werd op zondagmorgen gehaald bij Boschenaar Gerrit van Gulick. Met de drie akkoorden die daar geleerd werden: A – D – E  werden in no-time 6 liedjes ingestudeerd. Ineens was daar Pietje Timmers bij de band. Hij speelde gitaar en orgel en was een ware aanwinst voor de band.

Het eerste optreden ging over 2 versterkers een Fender en een Basking B80. Men had een Hagström gitaar, een eigenbouw basgitaar en nog iets wat op een gitaar leek. De middag voor het eerste optreden werd van schrootjes en speakers nog een zanginstallatie in elkaar getimmerd.

Van de zes nummers werd Red River Rock die avond, meestal op verzoek wel twaalf keer gespeeld.

Jan van Aspert, vriend van Gerard,  was de manager en was tevens handig met elektriciteit. Daarna werd de vriend van Jo, Henk van de Ven de roadmanager. Deze zorgde voor de boekingen, de entrée, dat de affiches opgeplakt werden, etc.

Er werd naar de plaats van optreden gereden in een zwarte Opel Blitz met dichte aanhanger en op de eigen brommer. De zelfgetimmerde zanginstallatie werd vervangen door heuse Vox-zangzuiltjes, dezelfde als The Beatles in die tijd hadden. Op hun top had de band een betere installatie als  The Shuffles met Albert West uit Rosmalen, die ondertussen een wereldhit hadden met het door Henk van den Heuvel geschreven Sha La La, I Need You.

De bandnaam The Black Devils zorgde vaak voor minder leuke taferelen, daar de fans van de oorspronkelijke Black Devils uit Waalwijk naar optredens toekwamen en vaak teleurgesteld amok begonnen te maken.

Het was Antoon die langs de Rijksweg een vrachtwagen zag rijden met daarop “Sell”. Dit werd meteen de nieuwe naam.

In 1969 besloot Jo Langens plotseling dat hij moest trouwen. Hij had geld nodig. De band stopte en verkocht alles.

Het waren drie mooie jaren geweest!!!